اخبار ویژهاز خاطرات و تجربیات دیگراناعلامیه هاتورکمن صحرا

دشمن، به این پستی و جبونی! شرح تیرباران فرزندان تورکمن توسط پاسداران

  «دلیران دشت، باتیرها بینِ شما کدام- بگویید!-

    بینِ شما کدام، خروشان خواهد کرد، خشم توماج را برای روز اوج!»

ملت ما در طول سال 1358 دوبار توسط حکومت تازه بقدرت خزیده ظاهرا روحانی-باطنا دست پرورده‌ و نوچه‌های امپریالیسم و طبق رهنمودهای آنان، به خاک و خون کشیده شدند. دفاع عادلانه فرزندان دلیر ما را به پای جنگ افروزی گذاشته، جنگ افروزی و کشتار خویش را جنگ علیه کفار و کمونیست ها!! تبلیغ کردند. در مدت چندین روز دفاع و دفع شر این جانیان، دلیران تورکمن حتی یکبار هم نامردی نکرده، دشمن خویش را از پشت هدف قرار ندادند و یا در اسارت شان با آنان همانند یک انسان رفتار کردند، این را آزاد شدگان از اسارت تورکمنها اعتراف کردند ولی، در مقابل این جانیان و نوچه های امپریالسیم در لباس آخوندی با مدافعین ما چکار کردند؟ در زیر به چند نمونه اشاره می کنیم تا بدانید آنها چه جانیان قصی القلبی بودند:

عکسی از متینگ ششم فروردین در مقابل ساختمان کانون فرهنگی سیاسی

  یورش اول رژیم به ملت بی دفاع و مسالمت جوی تورکمن در فروردین 1358

حمله به متینگ مسالمت آمیز 6 فروردین باغ ملی توسط مسئول کمیته امام گنبد- محمد نوروزی (که بعدا نماینده مجلس هم شد) و به گلوله بستن افراد بی دفاع، چندین تورکمن را کشته و مجروح کردند.

  • حکیم شفیعی: بعد از استماع قسمتی از سخنرانی باغ ملی، بر اثر حملۀ افراد مسلح کمیته امام و سپاه پاسداران به شهادت رسید.
  • محمد رادفر-در روز ۶ فروردین ۵۸ در میتینگی که به دعوت کانون فرهنگی و سیاسی تشکیل شده بود شرکت کرد. بعد از حمله ضد انقلابیون وابسته به کمیته به میتینگ، به ساختمان کانون پناه برد ولی مهاجمین وقتی وارد محل کانون می شوند با کمال بیرحمی در اطاقی را که افراد بی دفاع به آن پناه برده بودند به رگبار می بندند و در نتیجه رادفر مورد اصابت گلوله قرارگرفته و شهید می شود.
  • حاجی محمد آخوندی در روز متینگ باشکوه تورکمنها در ششم فروردین سال 1358 در همان ابتدای حمله مسلحانه عوامل کمیته امام گنبد مورد اصابت گلوله قرار گرفت و شهید شد.
  • حالت قلی رازی– در میتینگ مسالمت آمیز خلق ترکمن در ششم فروردین به وسیله گلوله های مهاجمین به شهادت رسید.
  • حاجی صنوبری در جریان حمله عناصر ضد انقلاب وابسته به کمیته اسلامی به متينيگ مسالمت آمیز، در تاریخ ۵۸/ ۱ /۶ مورد اصابت گلوله قرار گرفت و شهید شد.
  • جلیل عرازی– در سنگر از ناحیه پا زخمی و اسیر شد او را به بیمارستان شیرخورشید شهر منتقل میکنند ولی چون از قبل شناسائی شده بود، ناجوانمردانه وی را در حالیکه زخمی بود به رگبار می بندند بگونه ای که خانواده وی بسختی وی را شناسائی می کنند. (تاریخ شهادت 10 فروردین 1358)
  • بهرام جبلی-در حین استماع سخنرانی، طی حمله ای که از طرف پاسداران کمیته امام صورت گرفت، در اثر اصابت گلوله زخمی شد و به علت بی توجهی کادر درمان بیمارستان شیر و خورشید شهید شد.
  • جبار پنق را در سنگر با اعلام آتش بس دستگیر و به اطراف گنبد برده تیرباران می کنند- شلیک از پشت سر- که بطور تصادفی از صحنه تیرباران زنده مانده به بیمارستان منتقل می شود و در انجا افراد مسلح خواستند وی را به گلوله ببندند که با مقاومت یک دکتر زنده مانده به تهران منتقل می شود.
  • بایرام بی بی– مزدوران رژیم در تاریخ ۸ فروردین با شکستن در و تجاوز به حریم منزل، مادر(در حال خیاطی) و فرزند شش ماهه اش را ناجوانمردانه به رگبار گلوله بستند.
  • صافارگل خالدزاده-در جریان جنگ تحمیل شده به خلق ترکمن خانه وی مورد حمله عناصر ضد انقلابی قرار گرفت، و با گلوله به اصطلاح پاسداران انقلاب شهید گردید.
  • تایچا برومند-پس از پایان جنگ و موقع رد و بدل اسراء باز هم گروه مسلح کیمته امام خمینی دست به جنایت زده، از پشت سر به اسراء که در حال انتقال بسوی بخش تورکمن نشین گنبد بودند شلیک میکنند که چندین نفر منجمله تایچا برومند به شهادت میرسد.
  • بردی محمد کوسه غراوی– پس از برقراری آتش بس، هنگامی که وی برای انجام کاری به محله ترک آباد رفته بود، دستگیر و تیرباران شد.
  • آشور اسکندنژاد– دستگیر و در مقابل چشمان وحشت زده برادرش به رگبار بسته شد.
  • حیدرقلی ایگدری– در میتینگ آرام و مسالمت آمیز خلق ترکمن بر اثر اصابت گلوله شهید شد.
  • خوجه دردی اینچه برونی-در تاریخ ۵۸/ 1 / ۱۱ هنگامی که برای خرید آذوقه از خانه خارج شده بود بر اثر اصابت گلوله زخمی شد و به شهادت رسید.
  • گلدی محمد دازداری– در فروردین ۵۸ در جریان جنگ تحمیلی به خلق ترکمن، مرتجعین متجاوز به خانه آنها حمله کردند و گلدی محمد و برادرش حاجی رحیم در این حمله به وسیله به پاسداران انقلاب دستگیر شده و چشم و دست بسته تیرباران می گردند.
  • جلیل برهان– هنگام استراحت در منزل به اتفاق سه تن از یارانش به دست باصطلاح پاسداران انقلاب به شهادت رسید.
  • عبدالله صوفی زاده– در تاریخ پنجشنبه 9 فروردین ۵۸ ساعت ۲ بعد از ظهر هنگامی که به علت خستگی زیاد در کنار سایر رفقا در خواب بود. عناصر ضد انقلابی، او را همراه سه تن از همرزمانش به شهادت رسانیدند.
  • محمدقربان گلی خواجه– عده ای مزدور مسلح به خانه او ریخته و بدون هیچ مجالی او را تیرباران می کنند.
  • مراد کلته– روز شنبه 11 فروردین ۵۸ هنگامی که به اتفاق ۶ تن دیگر از رفقایش برای استراحت به خانه می رفتند توسط مزدوران به اسارت در آمدند. در بین راه ملامراد و یکی دیگر از رفقایش به به رگبار بسته می شوند.
  • نورمحمد خوجه– ، او را در ۱۲ فروردین ۱۳۵۸ و درحالی که در منزلش در خواب بود تیرباران کردند.
  • حمید کلامی– عوامل ضد انقلابی در کمیته اسلامی به زور وارد منزل وی شده ددمنشان او را در منزل همسایه به رگبار مسلسل بستند.
  • بهروز بهنام– در تاریخ 10 فروردین ۵۸ در جریان جنگ تحمیل شده به خلق ترکمن به همراه نزدیکانش اسیر شد و ناجوانمردانه به وسيله افراد مسلح کمیته زخمی و پس از شکنجه فراوان به شهادت می رسد.
  • عبدی میرزعلی (55 ساله) در نهم فروردین سال ۱۳۵۸ در حین رفتن به منزل دستگیر و تیرباران شد.

یورش دوم رژیم به ملت تورکمن- بهمن 1358

  • جانیان، پس از ربودن رهبران شوراها، توماج، مختوم، واحد و جرجانی و پس از شکنجه های وحشیانه آنها با دست و پای بسته تیرباران کردند.
  • شخصیت های ممتاز از بندرتورکمن- پروز ایرانپور، نازدردی نوشین و یوسف قرجه را پس از ربودن و شکنجه به گلوله بستند.
  • عبدالحکیم شهنازی را نیز از قبل شناسایی کرده بودند، با استفاده از فرصت حضور او در محل زندگیش در مرکز شهر، به منزل وی یورش میبرند و او را در منزل مسکونی اش غافلگیر میکنند. بعداز درگیری در بین آنها، قداره بندان جمهوری اسلامی با سر نیزه باو حمله میکنند و در نهایت وی را از پای در آورده به رگبار می بندند.
  • بهمن ایزدی– جسدش را زیر پل گدم آباد در حالیکه 30 گلوله خورده بود پیدا می کنند.
  • اترک شیرمأدلی (متمکن)- دهقان و کارگری زحمتکش که در جنگ تحمیلی دوم به اسارت پاسداران در آمده در منطقه بدلجه بدون هیچ سئوال و جوابی تیرباران می شود.
  • حاجقلی نورقلی پور– هنگام عبور از میدان گلسرخی مورد اصابت گلوله کالیبر ۵۰ پاسداران قرار گرفت و شهید شد.
  • سردار یزدان پناه– در ایام جنگ دوم در منطقه بدلجه دستگیر و همانجا تیرباران می شود.
  • حان محمد یاپانگ غراوی– در جنگ تحمیلی دوم دستگیر و منطقه بدلجه تیرباران می شود.
  • جواد عاج– در ایام جنگ دوم در منطقه بدلجه دستگیر و همانجا تیرباران می شود.
  • حلیم پرویز– برای رسیدگی به وضع گاو و گوسفند خود از منزل خارج می شود که عوامل مزدور او را به اتفاق هفت نفر دیگر در بدلجه دستگیر نموده و پس از شکنجه، حلیم و يك تن دیگر را به شهادت می رسانند.

شرح تیرباران 5 نفر از زبان یکی از قربانیان جان بدر برده ( سلیم معروف به ملا چاقان)

ما پنج نفر بودیم؛ 1- رحمان پهلوان (معروف به رحیم سلاقی 36 ساله) 2- رحیم سلاقی(معروف به حوجم سعید سلاقی)- 3- من (ملا چاقان (سلیم مجیدی نیا)- 4- بایرام سعید سلاقی (معروف به جعفر سلاقی)- 5- ملا رحمان شاعری (رحمان شاعری) که از میان آنها رحمان، رحیم سلاقی برادر بودند. ما همسایه بودیم و در نزدیکی پارک داریوش گنبد در کلبه فقیرانه ای زندگی میکردیم. در ایام جنگ تحمیلی دوم (22 بهمن) به منظور حراست از خانه و اموال‌مان از شهر خارج نشده در کلبه خویش ماندیم. شبانه 3 پاسدار آمده دست و پای ما را بسته با خود برد. ابتدا ما را به مسجد فارسها در (خیابان موسی بن جعفر فعلی) بردند و در آنجا سه روز پی در پی تحت شکنجه و آزار قرار گرفتیم. سپس در شب بارانی 24 بهمن 1358 دست و پای هر پنج نفر مان را بسته به نزدیکی میدان اسبدوانی گنبد برده در آنجا سه پاسدار با تفنگ ژ3 ما را تیرباران کردند. که من (ملاچاقان) و رحیم سلاقی زخمی شده زنده ماندیم ولی سه نفر دیگر بایرام سعید سلاقی، ملا رحمان شاعری و رحمان پهلوان در جا کشته می شوند. بعداز تیرباران خانه و اموال ما نیز غارت می کنند.

“شهیدلرینگ سارغئدی– شورالاری ساقلاماق!”

تهیه و تنظیم:

مرکز مطالعات تورکمن

18 فوریه 2023 برابر با 29 بهمن 1401

 

برچسب ها

نمایش بیشتر

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا
بستن